اگه يكي نباشه....اگه يه چي نباشه...

اگه يكي نباشه، دور و برم انقدر و انقدر خالي ميشه كه ميشه وسط اش واسه هزار تا بچه قد و نيم قد كه از تو باغچه ننه بزرگ شون هم زمين فوتبال يا خاله بازي يا عروسك بازي بهم ميزن، اسباب سرگرمي چندين و چند ساعت از روزشون رو چيد.
اگه يكي نباشه، اگه يكي نباشه يعني يه چيزي اون ته مه ها آب ميره. غيب اش ميزنه. كه بعدش خب يه چيزايي ام خراب ميشه. يه چيزايي كه فقط و فقط اونجا پيداشون ميشد. اونوقت عينهو اتاقي ميشه. اون ته مه ها رو ميگما. مثه يه اتاقي ميشه كه لوسترش رو برداري با يه لامپ شصت عوض كني. اونوقت خيلي بايد چشمات رو ريز كني تا بلكه يه چيزي به چشت بياد. و وقتي حسابي ريز كردي چشات رو. تازه دستگيرت ميشه كه هي ننه جون.... اينجا چرا اينقذه خلوت شده. انقذه خلوت كه هيچ بچه اي. هيچ كدوم از اون قد و نيم قدها رغبت نكنن سرك بكشن توش. تا بتونن با اون چيزا خيالاتشون رو نقاشي كنن. هيچكي نمياد وقتي اون ته مه ها خالي ميشه. كم نور ميشه. اونوقت نمور ميشه.
اگه يكي نباشه ديگه كرم ات به خيلي كارا نميگيره. ديگه معلق نميزني وسط مرباي خنده و قهقهه.
اگه يكي نباشه نمي ميري. فقط نمي ميري.
من همه اينا رو گفتم. يه چيزي موند تو گلوم كه نميتونم نگم. كه اگه يكي باشه... بايد يه چيز ديگه هم باشه. كه تازه بتوني زنده بموني. اونوقته كه يه مزه هايي يواش يواش مياد زير دندون. يه چيزي كه ببرتت جلو. هل بده تو رو. يقه ات رو بگيره با خودش بكشدت اين ور و اون ور و خلاصه هرطرف رفتني شد خودش. تا يه ذره هم كه شده واسه خودت معنايي داشته باشي.تا وقتي اين چيزه نباشه كه اينطور سرگردون ات بكنه، بعضي وقتا حتي اگه يكي هم باشه، واسه من يكي كه هنوز وسط قد و نيم قد ها پي خودم ميگردم، جايي واسه بازي كردن و دلخوشي دست نمياد.
اگه يكي هست كه بهم بال ميده واسه پرواز.يه چيزي هم هست كه يادم ميندازه آبي آسمون رو. اونايي رو كه تا كجاها پريدن....