ژان سباستين کاظم سيگاري شده

او از پسران خوابزده آخرين اسطوره پا به ماه بود که در پاک دامن ترين آتشفشان حيرت زده به طرز معجزه آسايي به رئال ترين خود انگيختگي ممکن دست يافت. او بعد از برخورد از پيش تعيين شده اش به آخرين تبريزي برگ ريز يکطرفه ترين خيابان مشجر، تصميم گرفت در يک نيم دور به قاعده ميدان مثلثي متساوي الاضلاع تعديل شده اي خواهد توانست خود را مجاب کند که چگالي دود از پيشينه تاريخي اش بيشتر است. و در ادامه ي اسمش مي شود آخرين ليف فروش خيابان را راضي کرد تا پيوند مبارکي به رنگين ترين تقارن ليف هايش ميان نامش و سيگار بزند تا او سرآخر، شب چهارشنبه سوري خود را براي اولين تکرار تجربه سيگارش قانع کند که در آخرين پرش نامتعادل از شعله ها ، ميان آخرين گام لختي اتراق کند و در خلوت ابدي شعله ها سيگاري چاق کند. او هم اکنون اين اصطلاح را مشما شده در بالاترين جيب لباس اش براي ابراز به موقع نگاه داشته است.
(يکي براي آنکه زندگي و فلسفه اش را از سوراخ جيب اش از کف داده)