دستم بو

باحاله!
اين وبلاگ نويسي با تمام بدي هايي كه داشت يه بدي داشت كه من رو از مداد و كاغذ دور كرد.دلم تنگ شده براشون. هيچي يه مداد نميشه. هيچي ورق كاهي نميشه. مخصوصا اوناش كه قديميه و بوي كهنگي شون منو مست ميكنه. چيكار ميشه كرد.ماها با يه ورق كاهي مست ميشيم.جنبه مون كمه. نيازي به مست كردن نيست. به نظر من البته من خيلي تجربه ندارم اما آدم بايد مست بشه نه اينكه مست كنه. يكمي فرق دارن اين دوتا. آدمي مثل من هم ميتونه بدون خوردن چيزي مست بشه اما كسي كه مست ميكنه خودشو داخل حسي ميكنه بدون اينكه متعلق به اون حس باشه لزوما اما كسي كه مست ميشه در واقع به بودن در اون حس دعوت ميشه. اجازه ورود پيدا ميكنه. چيزي كه اتفاق مي افته خارج از اونه و بعد در اون حس غرق ميشه اما ....بسه ديگه ميخوام برم رو كاغذ بنويسم.
شايد يه وقتي مثلا همين فردا بقيه اش رو نوشتم اما الان
الان من مستم
يه سيخول تنها زده
اگر داري تو عقل و دانش و هوش
ستمكاري بود بر گوسفندان
(مشوش)