سيب

هيچ تا به حال توجه كرده بودين؟ نه اين قرار نيست مثل نوشته قبلي بشه. راستش اون هم قرار نبود كه اونجوري بشه ولي "شد". سؤال من اينه كه هيچ توجه كرده بودين كه چقدر سيب داريم؟
در رنگ هاي مختلف.سبز قرمز. زرد و انواع متنوعي از تركيب رنگ ها. سيب هاي هوايي و زميني.در مورد درياييش اطلاعي ندارم. ولي ميوه ايست اين سيب ها!هزار جور بو داره. هزار جور اندازه. و برا هر كدوم هم يه اسم كه اين ديگه كار خودمونه و به خود سيب ربطي نداره اما بايد ديد كه هيچ موجود ديگري هست كه انقدر تنوع داشته باشه؟ آدم با همه آدم بودنش همش رنگ هاش عوض ميشه. آدم زميني و هوايي كه نداريم.حالا اينم كه بذاريم به حساب اسم و نتونيم ربطي بين سيب زميني و هوايي پيدا كنيم بايد متوجه باشيم كه آدميزاد اگه انقدر با هم قاطي نميشدن اين همه رنگ نداشتيم ولي سيب ها كه نمي رن قاره كشف كنن و همديگه رو قتل عام كنن يا با هم قاطي بشن.
به عنوان نفر هزارم وظيفه ميدونم كه تبريك بگم ورود تيم ملي فوتبال رو به جام جهاني 2006. جالبه كه ما يه بار در ابتداي دوره آقاي خاتمي رفتيم جام جهاني و يك بار هم در انتهاي دوره رياست جمهوري ايشون تونستيم بريم جام جهاني. قابل توجه كساني كه ميگن آقاي خاتمي كاري نكرده و از ورزش هم سر در ميارن عرض ميكنم كه ميتونن با نگاهي به سير رو به رشد ورزشمون طي اين 8 سال يكم به شك بيافتن. نه فقط فوتبال. واليبال. وزنه برداري و ...
من اينجا تا الان حرف سياسي نزده بودم از اين به بعد هم نخواهم زد جز در حالتي كه چنين چيزايي به ذهنم خطور كنه كه احساس كنم از ديد ديگران به دور مونده.

ضمنا دو كلمه حرف حساب(خدا رحمت كنه آقاي صابري رو) خدمت دوست سيلي خورده خودم:
با نگاه كردن غروب تنها ميتوني دور شدنش رو نظاره گر باشي و بيشتر در سرنوشت غرق بشي.
غروب غمگينه. غروب مغمومه ولي با فاصله گرفتن ازش باز غروبه و غمگين تره اما اگه رفتي طرفش ، اگه به سمت اش هجوم بردي ، اگه خودت رو به آغوشش انداختي اونوقت شايد قرمزيه آسمون كمرنگ بشه. شايد اثري از نور طلايي خورشيد ديده بشه. حرارت زندگي پوستت رو نوازش كنه. شايد اونوقت بتوني اون رفته رو باز برگردوني.
ايستادن فايده اي نداره. با سكوتت تنها اجازه ميدي كه راه بازگشت سخت تر بشه.طولاني تر و سردتر.
پس به شمارش من
يك......دو........سه
...

ما همه مينويسيم
سرنوشتمان را
در كتاب سرنوشت
پس شايد بهتر آن باشد
آنگاه كه فرزندانمان
كتاب ما را ورق ميزنند
آن را چون دفتر خود
نا نوشته نيابند
(يكي)