ننه،مادر،مامان

به نظر من از همه قشنگ تر "ننه" و بعد"مادر" و در آخر هم "مامان" هستش.شايد به هر كي بگي در جواب بگه كه ننه اصلا قشنگ كه نيست هيچ خيلي بي ادبانه يا حتي امليه ولي به نظر من با اينكه ننه شايد خيلي خشن باشه يا به نظر تحقيرآميز بياد اما در ته اش يه وابستگي و خلوصي داره كه من رو به سمت خودش جلب ميكنه.از مادر هم خوشم مياد چون خيلي بزرگه و هميشه مادرم رو جز مواردي معدود جلو ديگرون مادر خطاب ميكنم.ولي به خودش ميگم ننه. باحاله. اگه ميتونين و دچار صدمات جدي نميشين يه بار امتحان كنين. ولي حواستون باشه لحن تون اگه بد باشه خيلي افتضاح بالا مياريد.
امروز رفتيم خونه ماماني(مادر مادرم)يه عالم برامون حرف زد. خيلي باحاله. عمرا اگه كسي مادر بزرگ به اين باحالي داشته باشه.همه حرفاش شنيدني و عبرت آموز و پر مايه ست.
خدا برامون حفظ اش كنه.
تنها وقتي از خاطراتش ميگه مثل بعضي وقتا كه مامانم هم ميگه مي تونم گذر زمان رو درك كنم كه چطور پشت سرش هيچ باقي نميذاره و تنها خاطره ها هستند و گاهي حس هاي يخ زده اي كه هيچ وقت از بين نرفتن يا زخم هايي كه هيچ وقت خوب نشدن و گاهي جاشون تير ميكشه. و وقتي كه دارن خاطراتشون رو بازگو ميكنن ميشه همه اين سال ها رو با تمام درد و سختي اي كه به نظر من هر دوشون كشيدن تو نگاهشون ديد و ته اش هم يه غم كهنه اي ديد ناشي از ناكامي در برابر سرنوشت اما سخت و مقاوم در عقايد و معاني زندگي شون.
كاش ما هم ميتونيستيم مثل اينا كمي اعتقاد داشته باشيم. به قول مامانيم كمي غيرت داشته باشيم.
اينا از مزاياي قيمت دار شدن همه چيز تو اين روزگاره.

قاصد روزانه ابري
داروگ
كي ميرسد باران
(نيما)