عنوان

مي خواستم شروع كنم به نوشتن كه سايه موجود وحشتناكي رو روي خودم احساس كردم. ديدم مي گه عنوان مي خواد و اتفاقا من همه چيز داشتم جز عنوان. حالا بيا و درستش كن. من هم با متوسل به روش كارامد و قديمي آيينه كه البته پيشتر در پاسخگويي به ناسزاهاي بي جواب كاربرد داشت اين مشكل رو هم حل نمودم تا نوبه بعدي. آخه برا كسايي مثل من كه نوشتنشون مثل باز كردن شير آبه خب اگه از اون شير عنوان در اومد كه هيچ واگر نه مصيبتيه عنوان ساختن برا حرفي كه عنوان نداره و فقط و فقط حرف دل هستش و كلنجار مغز
حرفايي كه همه مي فهمن ولي هر كي يه جور و بسته به اينكه من كجاهاي دلم رو بهش نشون دادم
خوش به حال اوني كه از بيشتر دلم با خبره و خوش به حال خودم كه يه كسي رو دارم كه از همه چيز و همه كسم با خبره
اگه يكم پراكنده مي نويسم و گاهي هم چرت و پرت شرمنده اخلاق ورزشكاري همتونم ولي در حال حاضر و با توجه به اينكه تازه شروع كردم بيشتر از اين ازم برنمياد
تا بعد